عوامل دريافت و شهود به عمل نمىآيد و لذا آشكارتر از هر حقيقت آشكار مىباشد و با همين بيان و بىنيازى مطلق خداوندى از همه چيز حقيقىتر بودن آن ذات اقدس هم اثبات مىگردد . جملات بعدى كه شامل عدم امكان محدوديت خداوندى و بالاتر از اوهام و تجسيمات و تمثيلات بودن آن ذات اقدس مىباشد ، با توجه به بىنهايت بودن و تجرد كامل او از زمان و جسمانيات و نمودهاى مادى روشنتر از آن است كه نيازى به اثبات داشته باشد . 9 ، 12 - خلق الخلق على غير تمثيل و لا مشورة مشير و لا معونة معين ، فتمّ خلقه بأمره ، و أذعن لطاعته ، فأجاب و انقاد و لم ينازع ، ( مخلوقات را آفريد بدون تطابق مثالى و نه بر مبناى مشورت مشاور و كمك يار و ياورى . امر خلقت با دستور او تمام شد و اذعان به اطاعت او نمود . دستگاه خلقت ، امر خداوندى را اجابت كرد و از خود دفع نكرد و گردن به اطاعتش نهاد و مقاومتى از خود نشان نداد . ) خلقت خلق ، انشايى و ابداعى است هيچ سابقهء وجودى عينى براى عالم خلقت وجود نداشته است نه در ذات بارى تعالى و نه در غير ذات او ، بله ، علم به همهء موجودات در ذات اقدس نه به عنوان تقرر هويات و يا ماهيات در آن ، بلكه ، همان گونه كه گفتيم به طور علم و انكشاف حاضر در آن بوده است . براى تصور خلقت انشائى ، مراجعه فرماييد به مجلد دوم از صفحه 87 تا 98 . نيازى به مشورت و كمك نداشت . زيرا او است غنى مطلق و صمد فرد . لزوم اسناد خلقت كائنات به يك موجود برين نه تنها مدلول دلائل محكم علمى و عقلى است ، بلكه اين يك شهود فطرى است كه دانايان و صاحبنظران اقوام و ملل جوامع بشرى در طول تاريخ به جهت اين شهود ، به استدلال اسناد مزبور به خدا را اغلب براى مبتديان و